روز جهانی صلح؛ روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد - وبلاگ هیچکس

به گزارش وبلاگ هیچکس، حتما برای همه ما پیش آمده که به معنای واژه صلح فکر کنیم. صلح دقیقا به چه معناست؟ به معنای لغوی آن اگر دقت کنیم، صلح یعنی آشتی. در واقع، وقتی اولین بار بطور رسمی این واژه و معادلش در زبان های مختلف بکار برده شد، زمانی بود که آتش جنگ در دنیا یا در گوشه ای از آن زبانه می کشید و عده ای خواستار پایان دادن به جنگ و درگیری و در واقع، بستن پیمان صلح شدند. اگر از دیدگاه فلسفی و معناگرایانه بنگریم، از نظر بسیاری از فیلسوفان صلح دنیای به معنای نبود جنگ نیست، بلکه فضیلتی است که باید در جامعه وجود داشته باشد تا به سوی سعادت حرکت نماید. با ما در مقاله روز دنیای صلح چه روزی است، همراه شوید تا شما را با تاریخچه و روز دنیای صلح در ایران آشنا کنیم.

روزی مهم و تاریخ ساز

برای اولین بار، در سال 1982 چنین نامی را بر روی این روز نهادند تا نمادی باشد برای گرامیداشت صلح در تمام دنیا و آشتی بین ملتها با هر رنگ پوست، نژاد، زبان و مذهب و اعتقادی. اما، امروزه از این روز چیزی جز همان نام باقی نمانده است و تنها بطور نمادین زنگ صلح از طریق مسئولین سازمان ملل به صدا درآمده و مردم با پوشیدن لباسهای سفید به نشانه کبوتر صلح و آزادی، این روز را جشن می گیرند؛ زنگی که با سکه های اهدایی بچه ها سراسر دنیا بجز آفریقا ساخته شد و هدیه ای بود از طرف سازمان ملل که قصد یادآوری این نکته را داشت که جنگ و درگیری هزینه های انسانی بسیار زیاد و جبران ناپذیری دارد. در طول تاریخ، شاعران زیادی در ارتباط با صلح اشعاری را سروده و در آنها از امید و آرزوی برقراری صلح دنیای سخن گفته اند.

شاملو می گوید:

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد

و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت

روزی که کمترین سرود

بوسه است

و هر انسان

برای هر انسان

برادری ست

روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند

قفل افسانه ایست

و قلب

برای زندگی بس است

حضرت مولانا می فرماید:

تو مگو همه به جنگند و ز صلح من چه آید

تو یکی نه ای، هزاری، تو چراغ خود برافروز

به امید روزی که صلح دنیای تنها یک کلمه نباشد و در تمامی دنیا برقرار شود